Bewonersvereniging Grienden en Meenten

Almeerders na wereldreis: ‘Geweldige ervaring’

Na 16 maanden over de wereld gezworven te hebben, weten Kelly Rijs en Robert-Jan Bos het zeker: ‘We hebben in deze periode genoten van dit leven en willen dat blijven doen.’ Ze willen er maar mee zeggen dat ze niet per se een goedverdienende baan hoeven te hebben, wel een waarmee je aardig kunt rondkomen natuurlijk, een waarbij werken voorop staat en het privéleven in het gedrang komt. ‘Wat ons betreft, liever per week een dag minder werken, waardoor je tijd overhoudt voor elkaar’, zegt Kelly erover.

Ofwel: werken om te leven en vooral niet andersom. Ze hebben vanaf september 2018 tot begin 2020 (officieel 487 dagen) geproefd van een way of life waarbij ze talloze landen hebben doorkruist. Een leven dat hen beviel, het was een geweldige ervaring die ze niet hadden willen missen en waar ze geen moment spijt van hebben gehad, zoals ze beiden beamen. Die ervaring bracht hen ertoe tot bovenstaande conclusie te komen.

Nog een levensles: ‘We hebben het hier zo slecht nog niet’. We klagen dan wel over van alles en nog wat, maar het duo heeft op veel plekken waar ze kwamen grote armoe gezien. Op het platteland en in de steden. Als ze letterlijk van de gebaande paden afweken, altijd leuk, dan kwamen ze in situaties waar ze echt van schrokken, zo erbarmelijk waren die omstandigheden soms.

Kelly, 5 kg lichter, en Robert-Jan, 16 kg zwaarder, hebben – na 45.000 foto’s gemaakt te hebben die ze op een externe harde schijf opsloegen – een verrijkende kijk op de wereld gekregen, het is iets waar ze jaren op kunnen teren. Het tweetal heeft gemerkt dat we hier in Nederland, als we naar het milieu kijken, het braafste jongetje van de klas willen zijn waar het gaat om het halen van klimaatdoelen. ‘Neem de CO2-uitstoot’, aldus Robert-Jan, ‘We zijn in Rusland en China geweest en we hebben gezien wat daar aan vuiligheid de lucht wordt ingeblazen. Ze lachen ons daar toch uit omdat wij (bouw)bedrijven van die strenge regels opleggen.’ Kelly: ‘We zijn op milieugebied goed bezig, zeker, maar we kunnen van hieruit beter andere landen stimuleren hun gedrag te veranderen.’

Afkloppen, maar de Almeerders hebben weinig ongemakken gekend, zeker als je de periode, 16 maanden, bekijkt. Kelly heeft vijf dagen nauwelijks kunnen lopen omdat ze een spierspasme had. Een spier in haar rug zorgde voor een beknelling, waarvoor vijf dagen intensieve fysiotherapie nodig was. Veroorzaakt door het langdurig dragen van de rugzak. Ze kon toen weer verder, maar het heeft geruime tijd geduurd voor ze helemaal de oude was. Ze dachten zelfs even dat de reis voorbij was, maar dat viel gelukkig mee. Robert-Jan is gekweld door een oogontsteking, waarvoor anti-biotica nodig was. Hoe ongemakkelijk ook, het had, in beide gevallen, erger kunnen zien.

Toppers tijdens hun trip waren, al terugkijkend, Spitsbergen, Nepal, Nieuw-Zeeland en Flores, Indonesië. De Filipijnen – ten oosten van Vietnam – vielen tegen. OK, een prachtige natuur, maar het was meer de mentaliteit van de mensen die hen dwars zat. Ze moesten voortdurend opletten niet opgelicht te worden. Robert-Jan en Kelly: ‘Er werd, ook in andere landen in Zuid-Oost-Azië slecht Engels gesproken. Ze zeiden dat ze je begrepen, maar je merkte dat dit niet zo was. Wat dat betreft waren we blij daarna naar Australië te kunnen doorreizen, waar we te maken kregen met een open, behulpzame en vriendelijke bevolking. Echt een heel andere cultuur.’ Dat is normaal tussen verschillende volkeren, maar zij konden het mooi met elkaar vergelijken.

Zo lang in elkaars nabijheid verblijven: je zou denken dat ze toch minimaal enige flinke ruzies gehad moeten hebben. Dat bleek erg mee te vallen. Wel eens irritaties, wie zou dat niet hebben, maar het betere gooi- en smijtwerk is uitgebleven. ‘We kennen elkaar onhebbelijkheden wel zo’n beetje, al voor de reis. Gaandeweg onze expeditie leerden we daar beiden rekening mee te houden. Dan is het heel goed samen uit te houden.’

Aanvankelijk wilden ze terugkeren in hun oude beroep (Kelly onder meer het geven van danslessen in buurtcentrum Meenten en Grienden en Robert-Jan grafisch vormgever) maar de reis heeft dat wat verstoord. Kelly heeft gemerkt dat ze fotograferen heel leuk vindt, ook schrijft ze makkelijk. Wellicht kan ze met een ervan, of beide, verder. Robert-Jan gaat eerst kijken of hij in zijn vorige werk wat kan vinden, maar zijn hart gaat ook uit naar wielrennen. Mogelijk kan hij, samen met iemand anders, op het coachvlak daarin iets betekenen. Dat moet nog nader bekeken worden. Voorlopig wonen ze in bij Kelly’s ouders in de Meenten en kijken ze uit naar werk en woning.

Thijs Wartenbergh

Opmerking plaatsen

Onze sponsoren

Volg ons

Neem gerust contact met ons op. Wij komen graag in contact met onze buurtgenoten.