Bewonersvereniging Grienden en Meenten
Henk Bakker (86): ‘Muziek heeft mijn leven veranderd

Henk Bakker (86): ‘Muziek heeft mijn leven veranderd

Laat het woord muziek vallen en je denkt al snel aan Henk Bakker, zou je bijna zeggen. Als je hem kent tenminste. Deze 86-jarige Almeerder, woonachtig aan de Schapenmeent, is nog immer actief, als muzikant en zanger (bariton). De Georgische muziek heeft daarbij zijn voorkeur. Gelukkig houdt zijn vrouw Els ook van zingen. Zo zijn ze maandelijks in een koor te Zwaanshoek te horen. Henk: ‘Muziek heeft een grote invloed op mijn leven gehad.’

Waarom Georgische muziek, zou je zeggen. Het antwoord is simpel van deze multi-instrumentalist (klarinet, trekzak – een soort accordeon -, een doedelzak en saxofoon). ‘Omdat bijna iedereen Engels zingt, en Nederlands uiteraard. Zo’n aparte taal is eens wat anders.’ Wat heet: probeer deze Kaukasische taal maar eens onder de knie te krijgen. Gelukkig staan de liedteksten op de muziekbladen fonetisch (hoe je ze moet uitspreken) weergegeven.

Panduri
Henk legt uit: ‘De liederen in dit land worden veelal begeleid door een driesnarig begeleidingsinstrument, een panduri. Er is iets bijzonders mee aan de hand, er is sprake van polyfonie: een hoofdmelodie ontbreekt, het geheel bestaat uit meerdere muzikale lijnen. Om alles nog wat ingewikkelder te maken: de muziek lijkt vals te klinken, maar is dat niet.’
Geen eenvoudige opgave al met al, maar zo’n uitdaging ligt de twee wel. Ze zijn inmiddels vijf keer in Georgië geweest, terwijl ook tegenbezoeken zijn gebracht.
Tijdens zo’n verblijf aldaar krijgen ze zangles, bedoeld voor de Nederlanders om zich de muziek (nog meer) eigen te maken. De Hollandse afvaardiging hoeft zich tijdens zo’n trip in dit land – in het zuidwesten grenzend aan Turkije en in het westen aan de Zwarte Zee – geen zorgen te maken dat ze van de honger zullen omkomen. Henk: ‘De Georgiërs zijn smulpapen. We komen daar niets tekort, vooral niet als ze een feestmaal, een zogenaamde supra, organiseren. Daar valt niet tegenop te eten, als het ware, uit zoveel spijzen kunnen we dan kiezen.’

Windkracht 6
Velen zullen Henk kennen van de volksmuziekgroep Alderley waar hij zich maar liefst 25 jaar in de muzikale begeleiding bevond. Eerder was het al – eind jaren 70 – begonnen met Windkracht 6, ontstaan in buurthuis Werf en Hof, met onder anderen daarin Nico Scharn, Rinus Vlaming en Hans van der Smaal, het eerste muziekgezelschap van Almere, de stad in wording, een peuter die voorzichtig zijn eerste stapjes zette. Henk en Els waren er in 1977 vanuit de hoofdstedelijke De Pijp neergestreken.
Hij zit niet vaak om een verhaal verlegen, reden waarom hij zich, naast muzikant, ook verteller noemt. Een van zijn klassiekers is dat hij, toen hij met zijn bootje in de Almeerse jachthaven-in-wording was, geholpen werd door iemand die later een van zijn latere muziekvrienden in Windkracht 6 zou worden, Rinus Vlaming.

Zuiderbad
Wat anders: hoe hebben Els en Henk elkaar leren kennen in Amsterdam? Weer zo’n verhaal…’Vrienden van mij gingen regelmatig op zaterdagavond zwemmen in het Zuiderbad, achter het Rijksmuseum. Ik vroeg me af waarom ze dat deden, of daar soms wat meer achter zat. Dat bleek al snel. Ze zeiden: ‘Je moet daar ook eens heengaan. Daar komen lekkere meiden’. Nou, dat liet ik me geen twee keer zeggen, dat snap je haha. Ik er dus ook naartoe en al gauw kreeg ik daar een mooi meisje in de gaten, Els. Het was liefde op het eerste gezicht. Els was toen 16 en ik 18 jaar. Logisch dat ik daar niet meer weg te slaan was. En niet voor niets: Els en ik waren niet meer uit elkaar te slaan en we zijn nog steeds gelukkig samen.’

Thijs Wartenbergh

Opmerking plaatsen

Onze sponsoren

Volg ons

Neem gerust contact met ons op. Wij komen graag in contact met onze buurtgenoten.