Bewonersvereniging Grienden en Meenten
Talloze suggesties om Almeerderhout te verfraaien

Talloze suggesties om Almeerderhout te verfraaien

Een vlindertuin, een tiny forest, een rustgebied, een grote diversiteit, een moestuin, vooral geen verlichting langs wandel-en fietspaden of pogingen om er een pretpark van te maken, een plek voor jeugd en educatie, een houtzagerij voor hout uit het bos: dat waren enkele suggesties van bezoekers aan de twee bijeenkomsten in buurtcentrum Meenten en Grienden, zogenaamde bosdialogen, over de toekomst van het nabijgelegen Almeerderhout. Buurtbewoners konden ideeën aandragen die ze graag gerealiseerd willen zien in dit stadsbos.

Want dat is het, een stadsbos. In feite een groene oase op loopafstand van de wijken Grienden en Meenten. Niet voor niets noemden enkele aanwezigen, per keer 20-25 belangstellenden, dit geweldig, en een luxe. Een situatie die je elders niet gauw aantreft. Wellicht vergelijkbaar met het Amsterdamse Bos, maar dat ligt toch maar aan de buitenrand van de hoofdstad. De Almeerderhout is overigens groter dan het hoofdstedelijke bos: 1400 om 1250 ha.

De naam Almeerderhout – met daarin gelegen o.a. de Kemphaan, het kasteel, vuilstort Braambergen en te vinden ten noorden en ten zuiden van de Waterlandseweg – is overigens niet bij iedereen bekend, maar wordt wel steeds meer ingesloten door nieuwe woonwijken: Oosterwold, Nobelhorst, Vogelhorst en Eemvallei. Gelegen te midden van behuizing is de naam ‘stadsbos’ meer dan terecht.

Het bos is eigendom van Staatsbosbeheer. Samen met de gemeente wordt bekeken hoe het verder moet met dit bos: hoe kan daar nu al op geanticipeerd worden, en welke keuzes maak je daarbij? Wat kan mooier en beter? Dat was de insteek voor de dialogen. De aanleg van het groen, ook elders in Almere, ging destijds voor de woningbouw uit. Zo lagen de groene longen van de stad vast en konden de bomen alvast groeien.

Tijdens de avondsessie werd flink geageerd tegen de bomenkap, in en rondom de Almeerderhout. Hoewel het vooral over de toekomst van het bos ging, móesten sommige aanwezigen het onderwerp wel aansnijden. Het zit ze namelijk hoog. Veel van de bomenkap – gedaan om ruimte te maken voor andere bomen en om meer afwisseling in het bomenbestand te krijgen – heeft een commerciële achtergrond: het hout gaat naar de papierindustrie of komt terecht bij biocentrales. Één van de bezoekers heeft besloten niet meer de Almeerderhout te bezoeken: ‘Het lijkt er wel een oorlogsgebied. Ik word er alleen maar verdrietig van als ik dat zie.’

Thijs Wartenbergh

Opmerking plaatsen

Onze sponsoren

Volg ons

Neem gerust contact met ons op. Wij komen graag in contact met onze buurtgenoten.